MENU
Brzoza Mickiewicza w parku dworskim w Tuhanowiczach. Źródło: NAC, sygn.: 3/1/0/9/6499.

Dodał: Parsley° - Data: 2022-08-06 13:33:54 - Odsłon: 294
Lata 1910-1915


W głębi parku, zajmującego powierzchnię ok. 5 ha, w odległości ok. 100 m od oficyny znajdowała się uwieczniona w Dziadach altana, którą tworzyła grupa dwunastu zasadzonych w krąg lip. Drzewa te z czasem osiągnęły olbrzymie rozmiary. Przed 1880 r. szlachta nowogródzka ufundowała marmurowe popiersie wieszcza i ustawiła je pośród altany. Stał on tam ponoć tylko kilka dni, gdyż trafiony przez piorun rozpadł się w kawałki. Ocalał tylko postument. Z kolei po pierwszej wojnie umieszczono w tym miejscu tablicę z cytatem: „Altano, mego szczęścia kolebko i grobie". Dopiero za altaną rozciągał się właściwy park pełen dalszego starodrzewia i rozległych polan, z których otwierały się przepiękne widoki na malowniczą sfalowaną okolicę. Od strony łąk położonych wzdłuż rzeki Serweczy park oddzielała grabowa aleja, z drugiej zaś strony granicę stanowił długi wał. Za .

  • /foto/9967/9967306m.jpg
    1910 - 1915

Narodowe Archiwum Cyfrowe NAC , Warszawa

Poprzednie: Dwór Wereszczaków Strona Główna Następne: Park dworski